Een monumentale villa uit de eerste jaren van de 20e eeuw in neoclassicistische stijl, jarenlang bewoond door dezelfde familie, komt in de verkoop en een ondernemend jong koppel valt voor de charme van dit majestueuze pand.
Althans, dat kun je zien als je door de haren van je wimpers kijkt, want de laatste jaren is er weinig liefde meer aan te pas gekomen. Hetzelfde geldt voor de omringende tuin. Ooit was dit een verzameling bomen, heesters en rozen die de sfeer van de villa ondersteunden. Toen ik het aantrof waren daar enkel nog de overblijfselen van te zien in de vorm van uitsparingen in een bijzonder hekwerk rondom het perceel waar op een enkele plek nog een Cypres te vinden was, maar waar verder enkel nog gapende gaten stille getuigen waren van een rijk verleden. Ook de rozen waren door de jaren heen verwilderd en hadden veel van hun schoonheid verloren.
In samenwerking met de architect en interieurdesigner zijn het pand en omringende terrein in oude glorie hersteld, waarbij de ondersteuning van de architectuur nu vooral te vinden is in de ingetogenheid van het tuinontwerp. De eenvoud in de lijnen en het groen vormen een geweldig contrast met de uitgesproken architectuur van de villa. Hierdoor versterken zij elkaar en ontstaat een nieuwe balans.
Majestic Simplicity



